မြန်မာနိုင်ငံသည် စိုက်ပျိုးရေးနှင့် မွေးမြူရေးကို အခြေခံသည့် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံဖြစ်ပြီး ကျေးလက်နေပြည်သူများ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းတွင် နို့စား နွားမွေးမြူရေးသည် အရေးပါသောအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်လျက်ရှိပါသည်။ ယခင်က နို့စားနွားမွေးမြူရေးကို မိသားစုသုံး နို့ရရှိရေးအတွက်သာ ရိုးရာနည်းလမ်းများဖြင့် မွေးမြူခဲ့ကြသော်လည်း ယနေ့ခေတ်တွင် လူဦးရေတိုးပွားလာခြင်း၊ မြို့ပြဖွံ့ဖြိုးလာခြင်းနှင့် အာဟာရပြည့်ဝသော အစားအစာလိုအပ်ချက် မြင့်တက်လာခြင်းတို့ကြောင့် နို့နှင့် နို့ထွက်ပစ္စည်းများ၏ လိုအပ်ချက်မှာ တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ ပိုမိုများပြားလာလျက်ရှိပါသည်။ နှစ်စဉ်ပြည်ပမှ နို့နှင့် နို့ထွက်ပစ္စည်း (နို့မှုန့်၊ နို့ဆီ၊ နို့စိမ်းနှင့် အသင့်စားနို့ထွက်ပစ္စည်း) ဒေါ်လာသန်း ၆၀ မှ ၁၀၀ ကျော်ဖိုးအထိ တင်သွင်းနေရပါသည်။ ထို့ကြောင့် နို့စားနွားမွေးမြူရေးကို ရိုးရာမွေးမြူမှုစနစ်မှ ခေတ်မီသိပ္ပံနည်းကျ စီးပွားဖြစ်မွေးမြူရေးစနစ်သို့ ပြောင်းလဲတိုးတက်အောင် ဆောင်ရွက်ရမည်ဖြစ်ပါသည်။

ငွေသားမဲ့ စီးပွားရေးအဆောက်အအုံ (Cashless Economy) ဆိုသည်မှာ ငွေကြေးအပေးအယူများကို ငွေစက္ကူ၊ ငွေအကြွေစေ့များ အသုံးပြုခြင်းမရှိဘဲ အီလက်ထရောနစ်နည်းလမ်းဖြင့် ဒစ်ဂျစ်တယ်အချက်အလက်များကို အသုံးပြုလုပ်ဆောင်နေသည့် စီးပွားရေးအဆောက်အအုံဟုဆိုရမည်။

မြန်မာနိုင်ငံကဲ့သို့ ဖွံ့ဖြိုးဆဲနိုင်ငံတစ်နိုင်ငံအတွက် MSME (Micro, Small and Medium Enterprises) ခေါ်“ အသေးစား၊ အငယ်စားနှင့် အလတ်စားစီးပွားရေးလုပ်ငန်းများ” သည် သာမန်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းငယ်လေးများ မဟုတ်ပါ။

ပိုမိုဘေးကင်းသော လူမှုပတ်ဝန်းကျင်၊ ကျန်းမာရေးနှင့် နေအိမ်စနစ်၊ စွမ်းအင်ချွေတာမှု၊ ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှု၊ စွန့်ပစ်ပစ္စည်းစီမံခန့်ခွဲမှုတို့ကို စနစ်တကျရရှိခံစားရမည့် AI စနစ်ပါ မြို့ပြများ ကမ္ဘာကြီးတွင် ပေါ်ပေါက်လာတော့မည်။ ဉာဏ်ရည်တုနည်းပညာ (AI) အသုံးပြုထားသည့် ဂျပန်နိုင်ငံရှိ Woven City ကမ္ဘာ့ပထမဆုံး AI မြို့ပြတစ်ခု ဖြစ်လာပြီဖြစ်သည်။

မြန်မာနိုင်ငံသည် စိုက်ပျိုးရေးကိုအခြေခံသော နိုင်ငံဖြစ်သည်နှင့်အညီ နိုင်ငံ့စီးပွားဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအတွက် နိုင်ငံ၏အမျိုးမျိုးသော ဒေသရေမြေရာသီဥတု သဘာဝအရ စိုက်ပျိုးနိုင်သောသီးနှံများကို ရွေးချယ်စိုက်ပျိုးလျက်ရှိရာတွင် ဆန်စပါးသာမက ပဲမျိုးစုံ၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များ၊ စက်မှုကုန်ကြမ်းသီးနှံများ၊ ဆီထွက်သီးနှံများ စသည်ဖြင့် သက်ဆိုင်ရာ ဒေသများအလိုက် အထူးပြုစိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်လျက်ရှိပါသည်။

မြန်မာနိုင်ငံ၏ စိုက်ပျိုးရေးကဏ္ဍတွင် “ဝါ” သည် အရေးပါသော စက်မှုကုန်ကြမ်းသီးနှံတစ်ခုဖြစ်ပြီး နိုင်ငံတော်၏စီးပွားရေးကဏ္ဍကို တစ်ဖက်တစ်လမ်းမှ အထောက်အကူပြုလျက်ရှိပါသည်။ ယနေ့ခေတ်ကာလတွင် ဝါကို အဝတ်အထည်ထုတ်လုပ်ရန်အတွက်သာမက ဝါစေ့မှတစ်ဆင့် စားသုံးဆီထုတ်လုပ်ခြင်းနှင့် စွမ်းအင်ကဏ္ဍအတွက် အသုံးချခြင်းတို့ဖြင့် နိုင်ငံတော်၏ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ပါသည်။ ပြည်တွင်းစားသုံးဆီဖူလုံရေးနှင့် စွမ်းအင်ကဏ္ဍ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးအတွက် ဝါသီးနှံကို အရှိန်အဟုန်မြှင့် စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်ကြရန်မှာ အမျိုးသားရေးတာဝန်တစ်ရပ် ဖြစ်လာပါသည်။