မြန်မာနိုင်ငံ၏ လွတ်လပ်ရေးကြိုးပမ်းမှုသမိုင်းတွင် မတ်လ ၂၇ ရက်သည် အရေးအကြီးဆုံးသော မှတ်တိုင်တစ်ခုဖြစ်သည်။

“နိုင်ငံတော်” ဟူသည့် စက်ယန္တရားကြီး သွက်လက်ထက်မြက်စွာ လှုပ်ရှားလည်ပတ်စေရန် လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော်ဆောင်ရွက်နေသူများမှာ နိုင်ငံ့ဝန်ထမ်းများဖြစ်ကြပါသည်။ နိုင်ငံတော်နှင့် ပြည်သူများစည်ပင်သာယာဖွံ့ဖြိုးရန်၊ နိုင်ငံတော်အဆင့်တာဝန်ရှိသူများက ဆွေးနွေးညှိနှိုင်းရေးဆွဲထားသော စီမံကိန်း၊ လုပ်ငန်းစဉ်များကို အောင်မြင်ပြီးမြောက်စေရန် နိုင်ငံသားတိုင်း ပါဝင်ဆောင်ရွက်ရမည်ဖြစ်သကဲ့သို့ ပိုမိုကောင်းမွန်သော ရလဒ်ကောင်းများ ရရှိစေရန် နိုင်ငံ့ဝန်ထမ်းများတွင် ပိုမိုတာဝန်ရှိပါသည်။

ဖေဖေ့သားတောင် စစ်သားကြီးလုံးလုံး ဗိုလ်မှူးကြီး ရှုံးလောက်ရဲ့ဆိုတာလို ဘာလိုလိုနဲ့ ဗိုလ်မှူးကြီးတောင် ဖြစ်လာပါရောလား။ ဟုတ်တာပေါ့။ ၂ဝဝ၃ ခုနှစ်မှာ စစ်တက္ကသိုလ်သင်တန်း ဆင်းခဲ့တာဆိုတော့ အခုဆိုရင် စစ်သက်က ၂၃ နှစ်တောင်ကျော်နေပြီပဲ။

ယနေ့အထိ ကျွန်တော်တို့ကြိုက်နှစ်သက်ဆဲ၊ လေလှိုင်းမှ အမြဲမပြတ်ပျံ့လွင့်လာနေဆဲ  တေး သီချင်းတစ်ပုဒ်ဖြစ်သည့် “တပ်မတော်အင်အားရှိမှ တိုင်းပြည်အင်အားရှိမည်” ဆိုသည့်သီချင်းမှာ အမျိုး သားခေါင်းဆောင်ကြီး ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်း ကိုယ်တိုင်စာသားများရေးသားပြီး ဆရာဦးရွှေတိုင် ညွန့်အား သံစဉ်သွင်း၍ သီကုံးရေးစပ်စေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ဟု မှတ်သားမိဖူးပါသည်။ ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းက တပ်မတော်ကြီးကို အင်အားတောင့်တင်းခိုင်မာအောင် ပြုစုပျိုးထောင်လိုသည်။ တိုးချဲ့ဖွဲ့စည်းရန် ဆန္ဒပြင်းပြခဲ့သည်။ ယင်းသို့ တပ်မတော်အင်အားတောင့်တင်းခိုင်မာပါမှလည်း နိုင်ငံတော်၏အချုပ်အခြာအာဏာ ရေရှည်တည်တံ့ခိုင်မြဲမည်ဖြစ်သည်။

လန်ချန်း-မဲခေါင် ခြောက်နိုင်ငံသည် တစ်မြစ်တွင်းရေအတူ သောက်သုံးကာ ဘဝကံကြမ္မာချင်း တစ်သားတည်း ချိတ်ဆက်နေကြပါသည်။ လွန်ခဲ့သော (၁၀) နှစ်တာကာလ၏ မတ်လ ၂၃ ရက်နေ့တွင် လန်ချန်း-မဲခေါင်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို တရားဝင်စတင်ခဲ့ပြီး ဒေသတွင်းနိုင်ငံများ၏ စည်းလုံးညီညွတ်စွာ ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးခြင်းနှင့် အပြန်အလှန် အကျိုးဖြစ်ထွန်းစေသော ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမျိုးစေ့များကို ချခဲ့ပါသည်။ တရုတ်နိုင်ငံသမ္မတရှီကျင့်ဖျင်နှင့် မဲခေါင်နိုင်ငံ ခေါင်းဆောင် များ၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ခြောက်နိုင်ငံသည် “တန်းတူရည်တူဆက်ဆံခြင်း၊ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် အပြန်အလှန်ကူညီခြင်း၊ မိသားစုဝင်များကဲ့သို့ ရင်းနှီးခြင်း”ဆိုသည့် လန်ချန်း-မဲခေါင်ယဉ်ကျေးမှုကို လက်ကိုင်ထားပြီး “ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ဦးစားပေး ခြင်း၊ တန်းတူညီမျှညှိနှိုင်းဆွေးနွေးခြင်း၊ လက်တွေ့ ကျပြီး ထိရောက်ခြင်း၊ ပွင့်လင်းမြင်သာ၍ တံခါးဖွင့်လှစ်ပြီး အားလုံးပါဝင်နိုင်ခြင်း” ဆိုသည့် လန်ချန်း-မဲခေါင် စိတ်ဓာတ်ကို ကျင့်သုံးကာ “နေ့စဉ် တိုးတက်မှုများရှိနေခြင်း၊ လစဉ် ရလဒ်များ ထွက်ပေါ်ခြင်း၊ နှစ်စဉ် အဆင့်သစ်သို့ တက်လှမ်းခြင်း”ဟူသော လန်ချန်း-မဲခေါင် အရှိန်အဟုန်ကို ဖော်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပါသည်။ လန်ချန်း-မဲခေါင်ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုသည် မျိုးစေ့လေးတစ်ခုမှသည် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်အဖြစ်သို့ ရှင်သန်ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး လူသားမျိုးနွယ် အေးအတူပူအမျှ အသိုက် အဝန်းတည်ဆောက်ရာတွင် စံနမူနာကောင်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပါသည်။

လူသားတို့၏ ယဉ်ကျေးသောအဖွဲ့အစည်းသမိုင်းအစကို မြစ်ဝှမ်းဒေသကြီးများက ဖန်တီးပေးခဲ့သည်။ ရေကြည်ရာ မြက်နုရာ လှည့်လည်သွားလာရှာဖွေစားသောက်နေထိုင်ခဲ့ကြသော ကမ္ဘာဦးလူသားတို့သည် စားရေရိက္ခာနှင့် သယ်ယူပို့ဆောင်သွားလာမှုလွယ်ကူသော မြစ်ဝှမ်းဒေသ များတွင် အတည်တကျ အခြေချနေထိုင်လာကြရာမှ လူသားအချင်းချင်း သဟဇာတဖြစ်စေသော ယဉ်ကျေးသည့်လူ့အဖွဲ့အစည်းအဖြစ် ပြောင်းလဲဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပါသည်။ မြစ်ဝှမ်းဒေသများတွင် လူသားနှင့် သဘာဝတရားအကြား အပြန်အလှန် ထိန်းကျောင်းပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများက လူသားတို့၏သမိုင်းကြောင်းကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စေခဲ့ပါသည်။

လက်ပံပွင့်နီနီရဲများ၊ ရော်ရွက်ဝါညိုရင့်ရင့်များ၊ နွေနေခြည် ရွှေဝါရောင်များကြားမှ မတ်လ ၂၃ ရက်နေ့ ကမ္ဘာ့မိုးလေဝသနေ့အခါသမယသို့ ရောက်ရှိ လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ မိုးလေဝသအချက်အလက်များသည် လူသားတစ်ဦးချင်းစီ၏ အသက်ဇီဝရှင်သန်မှုမှစ၍ ဤမြေကမ္ဘာငြိမ်းချမ်းရေးအထိများစွာ အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိနေပါသည်။ ရာသီဥတုဖောက်ပြန်မှုနှင့် သဘာဝဘေးဒဏ်တို့ကြောင့် ဟိမဝန္တာမှသည် အမေဇုန်တောနက်အထိ ကမ္ဘာ့နေရာအနှံ့အပြားတွင် ဆိုးကျိုးသက်ရောက်မှုများ ဖြစ်ပွားလျက်ရှိရာ “ကြိုတင်ကာကွယ်ခြင်းသည် ကုသခြင်းထက်ပိုကောင်း၏” ဆိုသကဲ့သို့ ထိုသဘာဝ ဘေးဒဏ်များအား ကာကွယ်လျှော့ချရန်အတွက် နေ့စဉ် မိုးလေဝသတိုင်းတာစောင့်ကြည့်ရေး လုပ်ငန်းများသည် မရှိမဖြစ် အရေးကြီးလှပါသည်။

ရောင်နီမလာမီ အမှောင်ထုကြီးစိုးသည့် နံနက်အရုဏ်လေနုအေးအောက်၌ မြို့ပြလမ်းမများ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လေ့ရှိသည်။ လူအများ နှစ်ခြိုက်စွာအိပ်မောကျနေချိန် တာဝန်အရ ထမ်းပိုးထားရသည့် သေနတ်တို့၏ပခုံးရှင်များ တိတ်တဆိတ်စစ်ချီနေခြင်းများ ရှိနိုင်သည်။

ကျွန်ုပ်တို့၏ ကမ္ဘာမြေကြီးကို မျက်စိဖြင့်မမြင်နိုင်သော လေထု (Atmosphere) သည် ဝန်းရံလွှမ်းခြုံထားလျက်ရှိပြီး သက်ရှိအားလုံး ရှင်သန်ရပ်တည်နိုင်ရန် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော သဘာဝစနစ်တစ်ခုဖြစ်ပါသည်။

လယ်ယာစီးပွားရေးသည် မြန်မာနိုင်ငံ၏စီးပွားရေးဖွံ့ဖြိုးမှုတွင် အဓိကအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နေဆဲဖြစ်ပြီး လူဦးရေအများစု၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း အခြေခံလည်းဖြစ်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံ၌ ကျေးလက်နေပြည်သူအများစု၏ နံနက်ခင်းများသည် အများအားဖြင့် လယ်ကွင်းများအတွင်း စပါးရွက်ပေါ်ကျလာသည့် နှင်းစက်အသံများဖြင့် စတင်ကြရသည်။