ယနေ့မျက်မှောက်ကာလကို ဉာဏ်ရည်တုနည်းပညာ (AI) ခေတ်ဟုခေါ်ဆိုလျက်ရှိကြပါသည်။ ထိုသို့ ခေါ်ဆိုရလောက်အောင်လည်း ကျွန်ုပ်တို့၏ နေ့စဉ် လူမှုစီးပွားဘဝကဏ္ဍစုံ၌ AI က မပါမပြီး လွှမ်းမိုးနေရာယူလျက်ရှိနေပါသည်။ အမည်မည်သောဟင်းလျာတို့ကို ချက်ပြုတ် ကြော်လှော်သည့်အခါတိုင်း “ဆား” သည် မပါမဖြစ်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကမ္ဘာ့နိုင်ငံအသီးသီးတို့က နိုင်ငံဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကို အကောင်အထည်ဖော်ဆောင်ရွက်ကြရာ၌ “AI + X” Strategy (သို့မဟုတ်) ဉာဏ်ရည်တုနည်းပညာ (AI) ပေါင်းစပ်ထားသော ဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်ရေးမဟာဗျူဟာများကို ချမှတ်အကောင်အထည်ဖော် ဆောင်ရွက်လျက်ရှိကြကြောင်း လေ့လာတွေ့ရှိရပါသည်။

မြန်မာနိုင်ငံလွတ်လပ်ရေးအတွက် ရောင်ခြည်သန်းချိန်၊ ၁၉၄၆ ခုနှစ် မေလ ၅ ရက်နေ့။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း (၈၀) ကာလ ရန်ကုန်မြို့၌ကျင်းပသည့် ဗမာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ စေတနာ့ဝန်ထမ်းမီးသတ်အစည်းအရုံးညီလာခံကြီးမှတစ်ဆင့် မြန်မာနိုင်ငံ၏ မီးသတ်တပ်ဖွဲ့သမိုင်းတွင် မော်ကွန်းတင်ထိုက်သော နေ့တစ်နေ့ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။

နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံအနေဖြင့် မည်သည့်စနစ်ကိုကျင့်သုံးသည်ဖြစ်စေ ဦးဆောင်သူအစိုးရနှင့် ပြည်သူတို့လက်တွဲညီညီ ဦးထမ်း ပဲ့ထမ်းကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်ကြမှသာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နိုင်မည်ဖြစ်ပါသည်။

စာပေဟောပြောပွဲတစ်ခုမှ နားထောင်ခဲ့ရတာတစ်ခုကို ပြန်လည်မျှဝေချင်ပါသည်။ နားထဲစွဲမြဲခဲ့ပြီး ယနေ့ တိုင်မှတ်သားမိနေခြင်းလည်းဖြစ်သည်။ တစ်ခါက ရွာတစ်ရွာမှာ ဖိုးထောင်ဆိုသည့် အသက်၂၀ ဝန်းကျင် လူငယ်တစ်ဦးနေထိုင်သည်။ ဖိုးထောင်က မိဘမရှိ၊ ပညာမတတ်။ ဆင်းရဲသည်မှာ ခါးတွင်ဝတ်ထားသည့် အဝတ်အထည်အပြင်အပိုမရှိ။ ဓားမတိုလေးတစ် ချောင်းသာပိုင်ပြီး ရွာထိပ်ကအကြော်ဖိုတဲတွင် အိပ်ရသည်။ ထင်းခုတ်၍ အကြော်သည်ထံသွင်းရပြီး အကြော်သည်ကပေးသည့် ထမင်းကြမ်းခဲနှင့်အကြော်ကိုစားကာ အသက်ဆက်နေရသည်။ ထင်းသွားခုတ် အကြော်သည်ထံတွင်ရောင်းရင်း ဖိုးထောင်အသက်ရှင်သန်ခဲ့ရသည်။

မြစ်ဆုံတမံတည်ဆောက်မည့်နေရာနှင့် အနီးတွင် ကမ္ဘာ့အမြင့်ဆုံး ကျောက်ဖြည့်တမံများထဲမှ တစ်ခုအပါအဝင်ဖြစ်သော တမံတစ်ခုဖြစ်သည့် Nuozhadu Dam (နိုဇာဒူးတမံ) တည်ရှိပါသည်။ ထိုနိုဇာဒူးတမံသည် လျှပ်စစ်ဓာတ်အား မဂ္ဂါဝပ် ၅၈၅၀ ထုတ်လုပ်ရရှိပြီး တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ လန်ချန်းမြစ် (မဲခေါင်မြစ်၏ တရုတ်နိုင်ငံဘက် အပိုင်း)၊ ယူနန်ပြည်နယ်၌တည်ရှိသော အမြင့် ၂၆၁ ဒသမ ၅ မီတာရှိသည့် ကျောက်ဖြည့်တမံအမျိုး အစားဖြစ်ကာ ၂၀၁၄ ခုနှစ်တွင် တည်ဆောက်ပြီးစီးခဲ့ပါသည်။

လူသားတိုင်းတွင် မျှော်မှန်းချက်များရှိကြသည်။ ထိုမျှော်မှန်းချက်များက မိမိဘဝ၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို သတ်မှတ်ပေးပြီး အနာဂတ်ကို တည်ဆောက်ရန် အရေးပါသော အခန်းကဏ္ဍတစ်ခုဖြစ်သည်။ မျှော်မှန်းချက်များပြည့်မီရေးသည် ရည်ရွယ်ချက်ရှင်းလင်းမှု၊ ကြိုးစားအားထုတ်မှု၊ စိတ်ရှည်မှုနှင့် ဆက်လက်သင်ယူမှုတို့အပေါ် မူတည်သည်။ ထိုအချက်များကိုလိုက်နာ၍ ကြိုးစားပါက မိမိ၏ မျှော်မှန်းချက်များကို အောင်မြင်စွာ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ မိမိတို့၏ ကိုယ်စီဘဝမျှော်မှန်းချက်များ အကောင်အထည်ဖော်ဆောင်နိုင်ရန်အတွက် သက်တမ်းစေ့အသက်ရှည်ကျန်းမာစွာ နေထိုင်နိုင်ရေးသည် အရေးကြီးဆုံးပင်ဖြစ်ပါသည်။

တောင်သူဦးကြီးများ၏ သီးနှံစိုက်ပျိုးရေးအတွက် ဓာတ်မြေဩဇာအစားထိုးသုံးစွဲမှုနည်းပညာ များစွာရှိသည့်အနက် နည်းပညာအသစ်တစ်ခုအနေဖြင့် ပဲမျိုးရင်းဝင်အပင်ကြီးများ စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်ပြီး တောင်သူဦးကြီးများ၏ လယ်ယာလုပ်ငန်းများနှင့် ပူးတွဲဆောင်ရွက်အသုံးပြုကာ ဝင်ငွေပိုမိုရရှိနိုင်ခြင်းအကြောင်းကို ဆက်လက်ရေးသားဆွေးနွေးလိုပါသည်။

လူငယ်ဆိုသည်မှာ မိမိတို့နိုင်ငံ၏ အနာဂတ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန်နှင့် နိုင်ငံတကာနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်ရန်အတွက် ပခုံးပြောင်းတာဝန်ယူကြမည့် အဖိုးတန်ဆုံးသော လူ့စွမ်းအားအရင်း အမြစ်များဖြစ်ကြပါသည်။ နိုင်ငံတော် အစိုးရအနေဖြင့် လူငယ်များအား ကာယဗလ၊ ဉာဏဗလ၊ စာရိတ္တဗလ၊ မိတ္တဗလ၊ ဘောဂဗလဟူသည့် “ဗလငါးတန်”နှင့် ပြည့်စုံသော လူတော်လူကောင်းများဖြစ်လာစေရန် လူငယ်ကဏ္ဍကို အထူးမြှင့်တင်ဆောင်ရွက်ပေးလျက်ရှိရာ “လူရည်ချွန်စီမံကိန်း”သည် သမိုင်းအစဉ်အလာကြီးမားသော အစီအစဉ်တစ်ခုအဖြစ် ခိုင်မာစွာရပ်တည်လျက်ရှိပါသည်။

ဆိုင်ရှေ့မှာ မနက်စာစားသူတွေရဲ့ မော်တော်ဆိုင်ကယ်နဲ့ကားတွေ ရပ်ထားပါတယ်။ ဆိုင်ထဲမှာ လူအများရဲ့စကားပြောသံတွေ၊ မုန့်မှာနေတဲ့စားပွဲထိုးတွေရဲ့ အသံ၊ ဇွန်းသံ၊ ပန်းကန်သံတွေနဲ့အတူ လက်ဖက်ရည်နဲ့ တွဲဖက်စားသောက်ရတဲ့ ပလာတာ၊ စမူဆာ၊ အီကြာကွေးကြော်တဲ့ ညှော်နံ့တွေက လှိုင်နေပါတယ်။ မနက်ခင်းစောစော အဆာပြေစာအတွက် လက်ဖက်ရည်၊ မုန့်တွေ အပြင် ရှမ်းခေါက်ဆွဲ၊ မုန့်ဟင်းခါးနဲ့ ထမင်းဆီဆမ်းသာရပြီး အရသာကလည်း သာမန်၊ ဒါပေမယ့် ဆိုင်က လူအမြဲပြည့်နေတတ်ပါတယ်။ မုန့်တွေစားချင်ရင် စောစောသွားမှ အဆင်ပြေပြီး နည်းနည်းနောက်ကျသွားရင် လက်ဖက်ရည်သာ ရပါတော့တယ်။

ဒီမိုကရေစီရင့်ကျက်မှုရှိတဲ့ နိုင်ငံကြီးတွေမှာ ရွေးကောက်ခံအစိုးရသစ်ရဲ့ ရက် ၁၀၀ ခရီးအစကို ပျားရည်ဆမ်းကာလ(Honey Moon Period)လို့ ဆိုကြတယ်။