မိတ်ကောင်းဆွေကောင်းဆိုသည်မှာ အသွေးမတူအသားမတူသော်လည်း၊ အနေဝေးသော်လည်း၊ ယခုမှ ခင်မင်ရင်းနှီးရသော်လည်း ကိုယ်နှင့်ထပ်တူ စိတ်တူကိုယ်မျှ အေးအတူ၊ ပူအမျှ တစ်သွေးတည်းတစ်သားတည်းကဲ့သို့ ပေါင်းသင်းနေထိုင် ဆက်ဆံတတ်သော သူမျိုးဖြစ်သည်။ အကျိုးစီးပွားများကို မျှဝေခံစားလိုစိတ်ရှိသော စိတ်ကောင်းစေတနာကောင်းရှိသူဟုလည်း ဆိုချင်သည်။ ကျွန်တော်တို့ လူသားများဘဝတွင် ထိုသို့မိတ်ကောင်း၊ ဆွေကောင်းများနှင့်လည်း ကြုံဖူးသည်။ နှစ်ပေါင်းရှည်ကြာ ရင်းနှီးခဲ့သည့် မိတ်ကောင်းများလည်း ဆုံဖူးသည်။ အနေနီးသော်လည်း မိတ်ဆွေတု၊ မိတ်ဆွေယောင်များနှင့်လည်း ကြုံဖူးသည်။ တစ်နိုင်ငံနှင့် တစ်နိုင်ငံအနေဖြင့်လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင်ဖြစ်သည်။

မန္တလေးတိုင်းဒေသကြီး မြင်းခြံခရိုင်အတွင်းရှိ နွားထိုးကြီးမြို့ကလေးမှာ တစ်ချိန်က အေးချမ်းသာယာခဲ့သည့် မြို့ကလေးဖြစ်သည်။ မန္တလေး-မြင်းခြံရထားလမ်းနှင့် ကားလမ်းတို့ဆုံရာတွင် တည်ရှိနေသည့် နွားထိုးကြီးမြို့၏ စီးပွားရေးအခြေခံမှာ မိရိုးဖလာစိုက်ပျိုးရေးနှင့် မွေးမြူရေးတို့သာဖြစ်သည့်အလျောက် စည်စည်ကားကားမြို့ကြီးများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်လျှင် သာမန်နယ်မြို့ကလေးတစ်မြို့သာ။ နွားထိုးကြီးမြို့ပေါ်ရပ်ကွက် ရှစ်ခုတွင်နေထိုင်သူ စုစုပေါင်းမှာ ၁၄၀၀၀ ကျော်မျှသာဖြစ်ရာ မြို့နယ်အတွင်းရှိ ကျန်လူဦးရေ နှစ်သိန်းလျော့လျော့တို့မှာ ကျေးရွာများတွင် နေထိုင်ကြခြင်းဖြစ်သည်။

ယနေ့ Multipolar, Multilateral ကမ္ဘာကြီးမှာ ငြိမ်းချမ်းရေး၊ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရေးကို ဦးတည်ပြီး တစ်နိုင်ငံနှင့်တစ်နိုင်ငံ မိတ်ဆွေဖြစ်ရန် ကြိုးစားလာကြသည်။ ယခုလိုကာလမျိုး ပဋိပက္ခ၊ သဘာဝဘေး၊ ရောဂါမျိုးစုံဘေးဒုက္ခအစုံနှင့် ပြည့်နေသည့် ကမ္ဘာကြီးမှာ ရန်ဘက်အသွင်ပြောင်းနိုင်ငံများအကြား နိုင်ငံတကာ မိတ်ဖက်အသိုက်အဝန်းတစ်ခု ဖန်တီးဖို့ဆိုသည်မှာ ခက်ခက်ခဲခဲကြိုးပမ်းမှ ရလာနိုင်သည့် အခြေအနေမျိုးဖြစ်သည်။ အကျိုးစီးပွားပဓာနနိုင်ငံများ၊ အတ္တကြီးမား ခေါင်းဆောင်များကြောင့် စိန်ခေါ်မှုများ ရှိမြဲရှိနေငြား မြန်မာနှင့်ဘယ်လာရုစ်နှစ်နိုင်ငံအကြား ချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှု၊ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများက အရှိန်တစ်ခုမှာ ခပ်သွက်သွက်ဖြစ်လာသည်။ နှစ်နိုင်ငံအကြား ချစ်ကြည်ရင်းနှီးမှုသည် မိသားစု ပမာ၊ ညီအစ်ကိုရင်းပမာ ညီညွတ်သောမဟာမိတ်အသွင် ပို၍ထင်ရှားလာနေသည်။