မြန်မာ့ဆယ့်နှစ်လရာသီတွင် ဒုတိယမြောက်လဖြစ်သော ကဆုန်လသည် နွေအပူရှိန် အမြင့်ဆုံးအချိန်ဖြစ်သကဲ့သို့ “ကဆုန်လက ရေစင်စင်၊ ညောင်ရေသွန်းမြဲပင်” ဟူသော ဆိုရိုးနှင့်အညီ ရေစင်အေးမြမှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် လတစ်လဖြစ်ပါသည်။ ဤလသည် ဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တို့အတွက် အလွန်တရာ ထူးခြားမွန်မြတ်လှသည့် “ဗုဒ္ဓနေ့” ကျရောက်ရာလဖြစ်ပြီး သဘာဝတရား၏ အပူဒဏ်ကို ဘာသာရေးအသိ၊ ယဉ်ကျေးမှုသတိတို့ဖြင့် အနိုင်ယူကာ သစ်ပင်သစ်တောများ စိမ်းလန်းစိုပြည်စေရန် ဝိုင်းဝန်းပြုစုသည့် မြင့်မြတ်သော ရာသီအချိန်အခါလည်းဖြစ်ပါသည်။