ကမ္ဘာ့ကျန်းမာရေးအဖွဲ့ (WHO)၏ အချက်အလက်များအရ နှလုံးသွေးကြောကျဉ်းရောဂါ၊ သွေးတိုးရောဂါ၊ ကင်ဆာရောဂါများ၊ ဆီးချိုရောဂါနှင့် နာတာရှည်အဆုတ်နှင့် အသက်ရှူလမ်းကြောင်းဆိုင်ရာရောဂါများ စသည့်မကူးစက်နိုင်သော ရောဂါများကြောင့် နှစ်စဉ်လူပေါင်း ၄၁ သန်းခန့် သေဆုံးလျက်ရှိကြောင်း သိရှိရပါသည်။

နိုင်ငံတစ်ခုဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ဖို့ဆိုတာ နိုင်ငံရေးအားကောင်းဖို့၊ စီးပွားရေးအားကောင်းဖို့နဲ့ ကာကွယ်ရေးအားများ ကောင်းမွန်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ဒီလိုနိုင်ငံအတွက် အဓိကမောင်းနှင်အားတွေ ကောင်းနေဖို့အတွက်ဆိုရင် မိမိတို့နိုင်ငံတစ်ခုတည်းနဲ့ တည်ဆောက်နေလို့မရပါဘူး။ ဒါကြောင့် အိမ်နီးချင်း နိုင်ငံတွေ၊ ဒေသတွင်းနိုင်ငံတွေ၊ မိတ်ဆွေနိုင်ငံတွေနဲ့ ဘက်စုံမဟာဗျူဟာမြောက် မိတ်ဖက်ဆက်ဆံရေးတွေကို တည်ဆောက်သွားနိုင်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ မိမိတို့နိုင်ငံမှာ ယခုအချိန်မှာ ပြည်သူတွေက ရွေးချယ်တင်မြှောက်ထားတဲ့ အစိုးရနဲ့လွှတ်တော်ဟာ နိုင်ငံတော်ကို ဒီမိုကရေစီလမ်းကြောင်းပေါ်မှာ ခိုင်ခိုင်မာမာနဲ့ ဆက်လက်လျှောက်လှမ်းနိုင်ရေး ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်လျက်ရှိနေတာကိုလည်း တွေ့မြင်နေရမှာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ဖို့အတွက် ပြည်တွင်းကုန်ထုတ်လုပ်ငန်းတွေဟာ အရေးကြီးတဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေပါဝင်ပါတယ်၊ ဒီလိုပြည်တွင်း ကုန်ထုတ်လုပ်ငန်း ဆောင်ရွက်ရာမှာ ပြည်တွင်းကနေထွက်ရှိတဲ့ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းတွေကနေ ကုန်ချောအဖြစ် အဆင့်မြှင့်တင်ထုတ်လုပ်ခြင်းနဲ့ ပြည်ပက ကုန်ကြမ်းတွေကို မှာယူတင်သွင်းပြီး ထုတ်ကုန် ထုတ်လုပ်ခြင်းဆိုပြီးနှစ်မျိုးရှိပါတယ်။ မိမိတို့နိုင်ငံ နယ်နိမိတ်အတွင်းကထွက်ရှိတဲ့ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းတွေကနေ ကုန်ချောထုတ်လုပ်နိုင်ခြင်းက အလုပ်အကိုင်အခွင့်အလမ်းနဲ့ နိုင်ငံအတွက် အကျိုးအမြတ် ပိုမိုဖြစ်ထွန်းစေမှာဖြစ်ပါတယ်။

တရုတ်နိုင်ငံသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပညာသင်ကြားရေးကို အလေးထားဆောင်ရွက်နေသည့် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံဖြစ်သည်။ ထိုသို့ ဆောင်ရွက်ရာတွင် တောင်တန်းဒေသရှိ ကျောင်းသားများ ခေတ်မီပညာရေးစနစ်ကို လက်လှမ်းမီစေရေးအတွက် ကြိုးပမ်းဆောင်ရွက်လာသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။ ပညာသင်ကြားရေးကဏ္ဍတွင် သမားရိုးကျပညာသင်ကြားရေးစနစ်သာမက ဒစ်ဂျစ်တယ်နည်းပညာများကို ပေါင်းစပ်ခြင်းဖြင့် တောင်တန်းဒေသမှ ကျောင်းသားများအတွက် အင်္ဂလိပ်စာအပါအဝင် နိုင်ငံတကာဘာသာရပ်များ တတ်မြောက်မည့် အခွင့်အရေးများ ရရှိလာစေသည်။ တရုတ်နိုင်ငံ၏ ဝေးလံခေါင်ဖျားသော တောင်တန်းဒေသများရှိ ကျောင်းသားများအတွက် ဒစ်ဂျစ်တယ်နည်းပညာသည် ပညာသင်ကြားရေးတွင် အဓိကကျသော ပေါင်းကူးတံတားတစ်စင်း ဖြစ်လာသည်။

ပြီးခဲ့သည့်ရက်ပိုင်းက ရပ်ဝေးနေ မိတ်ဆွေတစ်ဦးထံမှ အီးမေးလ်တစ်စောင် လက်ခံရရှိခဲ့သည်။ မိတ်ဆွေက ဟိုတယ်နှင့် ခရီးသွားလုပ်ငန်းကဏ္ဍတွင် ထဲထဲဝင်ဝင် ပါဝင်လုပ်ကိုင်နေသော လုပ်ငန်းရှင်တစ်ဦးဖြစ်ပါသည်။ မကြာခဏဆိုသလို တယ်လီဖုန်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ စာဖြင့်လည်းကောင်း ဆက်သွယ်ကာ လုပ်ငန်းကဏ္ဍနှင့်ပတ်သက်၍ အကြံဉာဏ်နှင့် သိရှိလိုသည်များကို မေးမြန်းဆွေးနွေးလေ့ရှိသူဖြစ်ပါသည်။

၂၁ ရာစု နည်းပညာနှင့် သတင်းအချက်အလက် ခေတ်ရေစီးကြောင်းအတွင်း မှီတင်းရှင်သန်နေကြသော ယနေ့ခေတ် ဆယ်​ကျော်သက်လူငယ်လူရွယ်များအတွက် အသိပညာ၊ အတတ်ပညာထက်မြက်ရုံမျှဖြင့် စစ်မှန်သော ဘဝအောင်မြင်မှုကို မပိုင်ဆိုင်နိုင်တော့ပါ။ ဒစ်ဂျစ်တယ်ကွန်ရက်များဖြင့် တစ်ကမ္ဘာလုံးချိတ်ဆက်ထားသည့် ယနေ့ခေတ်တွင် မိမိ၏ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ထိရောက်ပြေပြစ်စွာ ဆက်သွယ်ပြောဆိုနိုင်မှုနှင့် နှိမ့်ချသိမ်မွေ့သော ကိုယ်အမူအရာတို့သည် ဘဝခရီးလမ်းကို ပွင့်လန်းစေမည့် အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော သော့ချက်များ ဖြစ်လာပါသည်။ ထို့ကြောင့် လူငယ်များအနေဖြင့် စာသင်ခန်းအတွင်း၌သာမက နေ့စဉ်အိမ်တွင်းလူမှုဘဝမှစ၍ ယဉ်ကျေးချိုသာသော နှုတ်ထွက်စကားနှင့် စံပြအမူအကျင့်များကို လေ့ကျင့်ပျိုးထောင်သွားကြရန် လိုအပ်လှသည်။