နိုင်ငံတော်၏ ကျောရိုးနှင့် စားနပ်ရိက္ခာဖူလုံရေး၏ ပဲ့ကိုင်ရှင်များ

လွန်းပိုးအိမ်

မြေနံ့သင်းသော လေပြေညင်းနှင့်အတူ စပါးနှံတို့ ဝင်းဝါမှည့်ဝင်းနေသည့် လယ်ကွင်းပြင်များသည် မြန်မာ့မြေ၏ ဂုဏ်ကျက်သရေပင်ဖြစ်သည်။ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ၏ တည်ငြိမ်မှု၊ ဖွံ့ဖြိုးမှုနှင့် ပြည်သူတို့၏ အခြေခံအကျဆုံးသော စားနပ်ရိက္ခာဖူလုံမှုတို့မှာ တောင်သူလယ်သမားတို့၏ ကြမ်းတမ်းသော လက်ဖဝါးများပေါ်တွင် အခြေခံထားပါသည်။

မတ်လ ၂ ရက်နေ့သည် ရိုးရာဓလေ့အရ ကျင်းပမြဲဖြစ်သော နေ့ရက်တစ်ခုထက်မကဘဲ နိုင်ငံသူ နိုင်ငံသားတို့၏ ဝမ်းစာရေးအတွက် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားရင်း နိုင်ငံတော်၏ စီးပွားရေးကျောရိုးကို ခိုင်မာအောင် ထိန်းကျောင်းပေးနေသည့် ကျေးဇူးရှင်တောင်သူလယ်သမားထု တစ်ရပ်လုံးကို ဦးညွတ်ဂုဏ်ပြုရမည့် နေ့ထူးနေ့မြတ်ဖြစ်ပါသည်။

ခေတ်သစ်စိုက်ပျိုးရေးနှင့် နည်းပညာအသွင်ကူးပြောင်းမှု

ယနေ့ခေတ်ကာလတွင် တောင်သူလယ်သမားတို့သည် ရှေးရိုးစဉ်လာစိုက်ပျိုးရေးစနစ်များမှသည် ခေတ်မီနည်းပညာသုံး စိုက်ပျိုးရေးစနစ်များ တဖြည်းဖြည်းကူးပြောင်းလာကြပြီဖြစ်သည်။ ရာသီဥတုဖောက်ပြန်ပြောင်းလဲမှုဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေရန်နှင့် အထွက်နှုန်းတိုးတက်စေရန်အတွက် သိပ္ပံနည်းကျစိုက်ပျိုးရေးနည်းစနစ်များကို လေ့လာလိုက်နာကြရမည်ဖြစ်ပါသည်။ မျိုးကောင်းမျိုးသန့် ရွေးချယ်ခြင်း၊ မြေဆီလွှာပြုပြင်ခြင်းနှင့် စနစ်တကျပိုးမွှားကာကွယ်ခြင်းတို့သည် ယနေ့ခေတ် တောင်သူတို့အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော လက်နက်များသဖွယ် ဖြစ်လာပါသည်။

ရာသီဥတုပြောင်းလဲမှုနှင့် တောင်သူတို့၏ ခံနိုင်ရည်စွမ်း

ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ရာသီဥတုပြောင်းလဲမှုကြောင့် စိုက်ပျိုးရေးကဏ္ဍတွင် စိန်ခေါ်မှုများစွာ ကြုံတွေ့နေရပါသည်။ မိုးခေါင်ခြင်း၊ ရေကြီးခြင်းနှင့် ရာသီမမှန်သော မိုးရွာသွန်းခြင်းတို့သည် တောင်သူတို့ လုပ်အားကို ခြိမ်းခြောက်နေပါသည်။ ထို့ကြောင့် ခေတ်နှင့်အညီ ပြောင်းလဲလာသော သီးနှံပုံစံများ၊ ရေကို ချွေတာသုံးစွဲနိုင်သော စနစ်များနှင့် သဘာဝဘေးအန္တရာယ်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်သော အသိပညာများကို အမြဲမပြတ်လေ့လာဆည်းပူးခြင်းဖြင့် မိမိတို့၏ ထွက်ကုန်များကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ကြရမည် ဖြစ်သည်။

အရည်အသွေးမြင့်ထွက်ကုန်နှင့် ဈေးကွက်ယှဉ်ပြိုင်မှု

ယနေ့ဈေးကွက်သည် အရေအတွက်ထက်အရည်အသွေးကို ပိုမိုဦးစားပေးလာပါသည်။ စားသုံးသူများအနေဖြင့် ဘေးအန္တရာယ်ကင်းရှင်းပြီး ကျန်းမာရေးနှင့်ညီညွတ်သော စိုက်ပျိုးရေးထွက်ကုန်များကိုသာ ရွေးချယ်လာကြသည့်အတွက် တောင်သူများအနေဖြင့် GAP(Good Agricultural Practices)ခေါ် ကောင်းမွန်သော စိုက်ပျိုးရေးအလေ့အကျင့်များကို ကျင့်သုံးရန် လိုအပ်ပါသည်။ အရည်အသွေးမီထွက်ကုန်များ ထုတ်လုပ်နိုင်မှသာလျှင် ပြည်တွင်းသာမက ပြည်ပဈေးကွက်အထိ ထိုးဖောက်နိုင်ပြီး မိသားစုဝင်ငွေတိုးပွားလာမည်ဖြစ်ပါသည်။

သဘာဝမြေဩဇာနှင့် ရေရှည်တည်တံ့သော စိုက်ပျိုးရေး

ဓာတုပိုးသတ်ဆေးနှင့် ဓာတ်မြေဩဇာများကို အလွန်အကျွံသုံးစွဲခြင်းသည် ရေရှည်တွင် မြေဆီလွှာကို ပျက်စီးစေပြီး စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်မှုကို ကျဆင်းစေပါသည်။ ထို့ကြောင့် သဘာဝမြေဩဇာကို မျှတစွာ သုံးစွဲတတ်ရန် လိုအပ်သလို မိမိတို့၏ လယ်ယာမြေများ ရေရှည်တည်တံ့စေရန်အတွက် မြေဆီလွှာထိန်းသိမ်းရေးလုပ်ငန်းများကိုလည်း အလေးထားဆောင်ရွက်သင့်ပါသည်။ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ကို မထိခိုက်စေသော စိုက်ပျိုးရေးသည်သာ နောက်မျိုးဆက်သစ်များအတွက် အကောင်းဆုံးအမွေအနှစ် ဖြစ်ပါသည်။   

သမားရိုးကျမှသည် စက်မှုလယ်ယာစနစ်သို့

လူအင်အား၊ ကျွဲနွားအင်အားတို့ဖြင့် စိုက်ပျိုးသည့်စနစ်မှ စက်မှုလယ်ယာစနစ်သို့ ကူးပြောင်းခြင်းသည် လုပ်အားကို သက်သာစေရုံသာမက အချိန်ကုန်မှုကိုလည်း လျော့နည်းစေပါသည်။ ထွန်ယက်ခြင်း၊ ပျိုးကြဲခြင်းမှသည် ရိတ်သိမ်းခြင်းအထိ ခေတ်မီစက်ကိရိယာများကို ထိရောက်စွာ အသုံးပြုခြင်းဖြင့် အလေအလွင့်နည်းပါးစေပြီး လုပ်ငန်းခွင်တွင်ကျယ်မှုကို ရရှိစေမည်ဖြစ်ပါသည်။ နိုင်ငံတော်အနေဖြင့်လည်း တောင်သူများ စက်ကိရိယာများ လက်လှမ်းမီစေရန် ဝိုင်းဝန်းကူညီကြရမည်ဖြစ်ပါသည်။

ကျေးလက်စီးပွားရေးနှင့် တောင်သူတို့၏ အခန်းကဏ္ဍ

နိုင်ငံတော်၏ စီးပွားရေး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုသည် ကျေးလက်နေပြည်သူတို့၏ လူမှုစီးပွားဘဝမြင့်မားမှုအပေါ် များစွာမူတည်နေပါသည်။ တောင်သူလယ်သမားများ ဝင်ငွေတိုးပွားလာမှသာ ကျေးလက်ဒေသများ ဖွံ့ဖြိုးလာမည်ဖြစ်ပြီး ကျေးလက်ဖွံ့ဖြိုးမှသာ တစ်နိုင်ငံလုံး၏ စီးပွားရေးအခြေအနေမှာ ဟန်ချက်ညီညီ တိုးတက်လာမည်ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် တောင်သူတို့သည် မိမိတို့၏ အခန်းကဏ္ဍကို ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ဇွဲ၊ လုံ့လ၊ ဝီရိယအပြည့်ဖြင့် ကြိုးပမ်းအားထုတ်ကြရန် လိုအပ်ပါသည်။

သီးနှံမျိုးစုံစိုက်ပျိုးခြင်းနှင့် အန္တရာယ်စီမံခန့်ခွဲမှု

သီးနှံတစ်ခုတည်းကိုသာ အားကိုးစိုက်ပျိုးခြင်းထက် ရာသီအလိုက် သီးနှံမျိုးစုံစိုက်ပျိုးခြင်းက ဈေးကွက်ပျက်ကွက်မှုနှင့် သဘာဝဘေးအန္တရာယ်ကြုံတွေ့ရချိန်တွင် ထိခိုက်မှုနည်းစေရန် အထောက်အကူပြုပါသည်။ မိသားစုအပိုဝင်ငွေရရှိစေရန်နှင့် မြေဆီလွှာအာဟာရဖြည့်တင်းရန်အတွက် သီးညှပ်စိုက်ပျိုးခြင်း၊ သီးလှည့်စိုက်ပျိုးခြင်းတို့ကိုလည်း စနစ်တကျလုပ်ဆောင်သင့်ပါသည်။

ပညာဗဟုသုတ ရှာမှီးခြင်းနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု

ယနေ့ခေတ် တောင်သူလယ်သမားများသည် စာဖတ်ခြင်း၊ ရေဒီယိုနှင့် ရုပ်မြင်သံကြား နားထောင်ခြင်း၊ စိုက်ပျိုးရေးပညာရှင်များနှင့် တိုင်ပင်ဆွေးနွေးခြင်းတို့ဖြင့် ဗဟုသုတရှာမှီးနေကြပြီဖြစ်ပါသည်။ တောင်သူအချင်းချင်း စုပေါင်းလုပ်ဆောင်သော အသင်းအဖွဲ့များ၊ သမဝါယမစနစ်များကို ဖော်ဆောင်ခြင်းဖြင့် အရင်းအနှီး၊ နည်းပညာနှင့် ဈေးကွက်တို့ကို စုပေါင်းအင်အားဖြင့် ရယူနိုင်မည်ဖြစ်ပါသည်။ တစ်ယောက်တည်း ရုန်းကန်ခြင်းထက် စုပေါင်းအင်အားဖြင့် ဆောင်ရွက်ခြင်းက ပိုမိုခိုင်မာသော အနာဂတ်ကို ဖန်တီးပေးနိုင်ပါသည်။

တန်ဖိုးမြှင့်ထုတ်ကုန်နှင့် ကုန်ထုတ်လုပ်မှုကွင်းဆက်

တောင်သူလယ်သမားများအနေဖြင့် မိမိတို့ရရှိသည့် သီးနှံများကို ကုန်ကြမ်းအတိုင်း ရောင်းချခြင်းထက် တန်ဖိုးမြှင့်ထုတ်ကုန်များအဖြစ် ပြောင်းလဲထုတ်လုပ်နိုင်သည့် အခွင့်အလမ်းများကို ရှာဖွေသင့်ပါသည်။ ဥပမာအားဖြင့် သီးနှံများကို စနစ်တကျအခြောက်ခံခြင်း၊ ထုပ်ပိုးခြင်းနှင့် အဆင့်ဆင့်ပြုပြင် ထုတ်လုပ်ခြင်းဖြင့် ကုန်ကြမ်းဈေးထက်ပိုမိုသော အမြတ်အစွန်းကို ရရှိနိုင်ပါသည်။ ဤသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် မိသားစုဝင်ငွေ တိုးပွားရုံသာမက ကျေးလက်ဒေသတွင် အလုပ်အကိုင်ခွင့်အလမ်းသစ်များပါ ဖော်ဆောင်ပေးရာရောက်ပါသည်။

ဒစ်ဂျစ်တယ်နည်းပညာနှင့် သတင်းအချက်အလက် စီးဆင်းမှု

မျက်မှောက်ခေတ်တွင် လက်ကိုင်ဖုန်းနှင့် အင်တာနက်နည်းပညာသည် တောင်သူတို့၏ လက်တစ်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပါသည်။ စိုက်ပျိုးရေးဆိုင်ရာ အပလီကေးရှင်း (Mobile Apps) များမှတစ်ဆင့် နေ့စဉ်သီးနှံဈေးနှုန်းများ၊ မိုးလေဝသခန့်မှန်းချက်များနှင့် စိုက်ပျိုးရေးနည်းပညာသစ်များကို အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီ ရယူနိုင်ပါသည်။ သတင်းအချက်အလက်ကို မှန်ကန်မြန်ဆန်စွာရရှိခြင်းသည် တောင်သူတို့အတွက် ဆုံးဖြတ်ချက်များ မှန်ကန်စေရန်နှင့် ပွဲစား၊ ကုန်သည်တို့၏ ခေါင်းပုံဖြတ်မှုမှ ကာကွယ်နိုင်ရန် အလွန်အရေးကြီးသော အချက်တစ်ချက်ဖြစ်လာပါသည်။

မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များနှင့် စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်း၏ အနာဂတ်

စိုက်ပျိုးရေးကဏ္ဍ ရေရှည်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန်အတွက် မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များ၏ ပါဝင်ပတ်သက်မှုသည် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ ယနေ့ခေတ်လူငယ်များသည် နည်းပညာကို ကျွမ်းကျင်ကြသူများ ဖြစ်သည့်အတွက် ခေတ်မီစိုက်ပျိုးရေး (Smart Farming)စနစ်ကို ဖော်ဆောင်ရာတွင် အဓိကစွမ်းအားစုများ ဖြစ်လာနိုင်ပါသည်။ မိရိုးဖလာစိုက်ပျိုးရေးကို ဂုဏ်ယူတတ်စေရန်နှင့် စိုက်ပျိုးရေးသည်လည်း ဂုဏ်သိက္ခာရှိပြီး စီးပွားဖြစ်ထွန်းနိုင်သော လုပ်ငန်းတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း လူငယ်များ နားလည်သဘောပေါက်အောင် မြှင့်တင်ပေးကြရမည်ဖြစ်ပါသည်။

ရိတ်သိမ်းချိန်လွန် လေလွင့်ဆုံးရှုံးမှု လျှော့ချရေး

တောင်သူအများစုက စိုက်ပျိုးထုတ်လုပ်မှုအပေါ်တွင်သာ အာရုံစိုက်လေ့ရှိပြီး ရိတ်သိမ်းချိန်လွန်ဆုံးရှုံးမှုများကို ဂရုမမူမိတတ်ကြပါ။ သိုလှောင်ရုံစနစ်မကျခြင်း၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး အားနည်းခြင်းနှင့် ရိတ်သိမ်းချိန်စနစ်မကျခြင်းတို့ကြောင့် ထွက်ရှိလာသော သီးနှံများ၏ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်မှာ လေလွင့်ဆုံးရှုံးနေရပါသည်။ ထို့ကြောင့် စနစ်ကျသော သိုလှောင်ရုံများ တည်ဆောက်ခြင်း၊ စနစ်တကျရိတ်သိမ်းခြွေလှေ့ခြင်းတို့ကို ဂရုပြုဆောင်ရွက်ခြင်းဖြင့် မိမိတို့ပင်ပန်းကြီးစွာ စိုက်ပျိုးထားသမျှ အရာထင်စေရန် ထိန်းသိမ်းကြရမည် ဖြစ်ပါသည်။

မြန်မာ့လူ့ဘောင်အဖွဲ့အစည်းတွင် တောင်သူလယ်သမားတို့သည် ရိုးသားကြိုးစားမှု၏ ပြယုဂ်များသာမက နိုင်ငံတော်၏ စီးပွားရေးအဆောက်အအုံကို ခိုင်ခံ့အောင် ထောက်မထားသည့် စစ်မှန်သော ကျောရိုးမကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ မိမိတို့၏ ချွေးနှင့် အင်အားဖြင့် တိုင်းပြည်၏ စား‌ရေရိက္ခာ ကွင်းဆက်ကို မပြတ်တောက်အောင် မောင်းနှင်နေသည့် ပဲ့ကိုင်ရှင်များဖြစ်သည်နှင့်အညီ ၎င်းတို့၏ ဘဝရပ်တည်မှုခိုင်မာရေးမှာ နိုင်ငံတော်ဖွံ့ဖြိုး တိုးတက်ရေးအတွက် အခြေခံအကျဆုံးလိုအပ်ချက်ပင်ဖြစ်သည်။

သို့ဖြစ်၍ မတ်လ ၂ ရက်နေ့တွင် ကျရောက်မည့် တောင်သူလယ်သမားနေ့၌ လယ်သမားထု၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို အောက်မေ့ရုံမျှမကဘဲ ၎င်းတို့၏ အခွင့်အရေး၊ နည်းပညာနှင့် လူမှုစီးပွားဘဝများ ဘက်စုံဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာစေရန် ဝိုင်းဝန်းပံ့ပိုးကူညီကြရမည်ဖြစ်သည်။ ရွှေဝါရောင် စပါးခင်းများကြားမှ တောင်သူတို့၏ အပြုံးသည် နိုင်ငံတော်၏ သာယာဝပြောမှုကို ဖော်ဆောင်နေခြင်းဖြစ်ရာ တောင်သူလယ်သမားတို့၏ အခန်းကဏ္ဍကို မြှင့်တင်ပေးခြင်းဖြင့် စားရေရိက္ခာဖူလုံပြီး ခိုင်မာတောင့်တင်းသော အနာဂတ်မြန်မာနိုင်ငံတော်ကြီးကို အတူအကွတည်ဆောက်သွားကြပါစို့ဟု တိုက်တွန်းရင်း ဂုဏ်ပြု မှတ်တမ်းတင်ရေးသားလိုက်ရပါသည်။ ။