ချစ်သက်လယ် (ပြန်/ဆက်)

မြန်မာနိုင်ငံတွင် နွေအကူး၊ မိုးအကြိုကာလ (ဧပြီလမှ ဇွန်လဆန်း) နှင့် မိုးနှောင်းကာလ (အောက်တိုဘာလမှ နိုဝင်ဘာလ) များသည် ဘင်္ဂလားပင်လယ်အော်အတွင်း မုန်တိုင်းများအဖြစ်များသည့် ရာသီများဖြစ်ကြသည်။ မုန်တိုင်းနှင့်အတူ ပါလာတတ်သည့် မိုးသက်လေပြင်း၊ မိုးကြိုးပစ်ခြင်း၊ မိုးသီးကြွေခြင်းနှင့် လျှပ်တစ်ပြက်ရေကြီးခြင်းတို့သည် အချိန်တိုအတွင်း ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှု ကြီးမားစွာ ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။

သဘာဝဘေးအန္တရာယ်ကို တားဆီး၍မရသော်လည်း “မှန်ကန်သော ဗဟုသုတနှင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု” ရှိပါက ဆုံးရှုံးနိုင်ခြေကို အနည်းဆုံးအထိ လျှော့ချနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ဒေါက်တာမောင်ကျော် ပါမောက္ခချုပ်(ငြိမ်း)

ကျွန်တော်တို့ တစ်ဦးချင်း တစ်ယောက်ချင်းဟာ နောက်တစ်နေ့၊ နောက်တစ်လ၊ နောက်တစ်နှစ် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ သိချင်ကြတာသဘာဝပါပဲ။ အနာဂတ် ကမ္ဘာဟာ ပျော်ရွှင်ချမ်းမြေ့စွာ နေနိုင်ပါ့မလား၊ အနာဂတ်ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဒုက္ခအပေါင်းမှ ကင်းဝေးချင်၊ အနာဂတ် ဘာဖြစ်မလဲသိချင်ကြပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ကိုယ့်အနာဂတ်ဘဝကို စိုးရိမ်ပူပန်ပြီး တွေးပူလို့ဖြစ်ပါတယ်။

ဝေယံလူ

မောင်စည်ပင်(နေပြည်တော်)

မောင်စည်ပင်(နေပြည်တော်)

သစ်တောမောင်

အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ဇီဝမျိုးစုံမျိုးကွဲထိန်းသိမ်းရေးနေ့

၁၉၉၃ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ ၂၉ ရက်နေ့တွင်ကျင်းပခဲ့သည့် ကုလသမဂ္ဂအထွေထွေညီလာခံအစီအစဉ်၏ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် ကော်မတီအစည်းအဝေးတွင် ဇီဝမျိုးစုံမျိုးကွဲဆိုင်ရာ အကြောင်းကိစ္စရပ်များကို ပိုမိုနားလည်သဘောပေါက်စေရန်နှင့် ထိန်းသိမ်းရေးလုပ်ငန်းများ အရှိန်အဟုန်မြှင့်တင်ဆောင်ရွက်စေရန် ရည်ရွယ်၍ နှစ်စဉ် မေလ ၂၂ ရက်နေ့အား “အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ ဇီဝမျိုးစုံမျိုးကွဲထိန်းသိမ်းရေးနေ့” အဖြစ် သတ်မှတ်ကြေညာခဲ့ပါသည်။

မောင်ကောင်း

ပူလိုက်တဲ့နေဗျာ။ ဟိုတလောတုန်းကဆို ကမ္ဘာ့အပူဆုံးမြို့တွေစာရင်းမှာ မြန်မာနိုင်ငံက မြို့အတော်များများပါတာကို တွေ့လိုက်ရသေးတယ်။ တမြန်နှစ်တုန်းကလည်း မြန်မာနိုင်ငံအလယ်ပိုင်းက မြို့တစ်မြို့ ကမ္ဘာ့အပူဆုံးစံချိန်တင်ခဲ့သေးတယ်။ ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်လို့လဲ။ ဘာဖြစ်လို့ အရှေ့အလယ်ပိုင်းဒေသ သဲကန္တာရရာသီဥတုရှိတဲ့ နိုင်ငံတွေက မြို့တွေထက်တောင် မုတ်သုံရာသီဥတုရှိတဲ့ ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံရဲ့မြို့က ပိုပူနေတာလဲလို့ တွေးမိပါရဲ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပူတာကတော့လည်း တကယ်ပူနေတာပါပဲ။

အောင်မျိုးထွန်း

မြန်မာနိုင်ငံလွတ်လပ်ရေးအတွက် ရောင်ခြည်သန်းချိန်၊ ၁၉၄၆ ခုနှစ် မေလ ၅ ရက်နေ့။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း (၈၀) ကာလ ရန်ကုန်မြို့၌ကျင်းပသည့် ဗမာနိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ စေတနာ့ဝန်ထမ်းမီးသတ်အစည်းအရုံးညီလာခံကြီးမှတစ်ဆင့် မြန်မာနိုင်ငံ၏ မီးသတ်တပ်ဖွဲ့သမိုင်းတွင် မော်ကွန်းတင်ထိုက်သော နေ့တစ်နေ့ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။

လင်းလင်း

စာပေဟောပြောပွဲတစ်ခုမှ နားထောင်ခဲ့ရတာတစ်ခုကို ပြန်လည်မျှဝေချင်ပါသည်။ နားထဲစွဲမြဲခဲ့ပြီး ယနေ့ တိုင်မှတ်သားမိနေခြင်းလည်းဖြစ်သည်။ တစ်ခါက ရွာတစ်ရွာမှာ ဖိုးထောင်ဆိုသည့် အသက်၂၀ ဝန်းကျင် လူငယ်တစ်ဦးနေထိုင်သည်။ ဖိုးထောင်က မိဘမရှိ၊ ပညာမတတ်။ ဆင်းရဲသည်မှာ ခါးတွင်ဝတ်ထားသည့် အဝတ်အထည်အပြင်အပိုမရှိ။ ဓားမတိုလေးတစ် ချောင်းသာပိုင်ပြီး ရွာထိပ်ကအကြော်ဖိုတဲတွင် အိပ်ရသည်။ ထင်းခုတ်၍ အကြော်သည်ထံသွင်းရပြီး အကြော်သည်ကပေးသည့် ထမင်းကြမ်းခဲနှင့်အကြော်ကိုစားကာ အသက်ဆက်နေရသည်။ ထင်းသွားခုတ် အကြော်သည်ထံတွင်ရောင်းရင်း ဖိုးထောင်အသက်ရှင်သန်ခဲ့ရသည်။

ညီညီ(ရထား)